Polska znika z mapy: rozbiory i Kościuszko

Pod koniec XVIII wieku (в конце XVIII века /дословно: под конец/) Polska była duża, (Польша была большой) ale słaba. (но слабой) Silni sąsiedzi (сильные соседи) — Rosja, Prusy i Austria — (— Россия, Пруссия и Австрия —) chcieli zabrać jej ziemie. (хотели забрать её земли) Tak zaczęły się (так начались) rozbiory Polski. (разделы Польши)

Pod koniec XVIII wieku Polska była duża, ale słaba. Silni sąsiedzi — Rosja, Prusy i Austria — chcieli zabrać jej ziemie. Tak zaczęły się rozbiory Polski.

W 1772 roku (в 1772 году) trzy państwa (три государства) po raz pierwszy (впервые /дословно: по разу первому/) podzieliły między siebie (поделили между собой) część polskich ziem. (часть польских земель) To był pierwszy rozbiór. (это был первый раздел) W 1793 roku (в 1793 году) przyszedł drugi rozbiór, (пришёл второй раздел) ale tym razem (но на этот раз /дословно: этим разом/) ziemie wzięły (земли взяли) tylko Rosja i Prusy. (только Россия и Пруссия) Austria w nim nie brała udziału. (Австрия в нём не участвовала /дословно: не брала участия/)

W 1772 roku trzy państwa po raz pierwszy podzieliły między siebie część polskich ziem. To był pierwszy rozbiór. W 1793 roku przyszedł drugi rozbiór, ale tym razem ziemie wzięły tylko Rosja i Prusy. Austria w nim nie brała udziału.

Polacy nie chcieli się poddać. (поляки не хотели сдаваться) W 1794 roku (в 1794 году) wybuchło powstanie. (вспыхнуло восстание) Na jego czele (во главе его /дословно: на его челе/) stanął Tadeusz Kościuszko. (встал Тадеуш Костюшко) 24 marca (24 марта) na Rynku w Krakowie (на Рыночной площади в Кракове) złożył przysięgę, (он принёс присягу /дословно: сложил/) że będzie walczył (что будет бороться) o wolność kraju. (за свободу страны /дословно: о свободу/)

Polacy nie chcieli się poddać. W 1794 roku wybuchło powstanie. Na jego czele stanął Tadeusz Kościuszko. 24 marca na Rynku w Krakowie złożył przysięgę, że będzie walczył o wolność kraju.

4 kwietnia 1794 roku (4 апреля 1794 года) pod Racławicami (под Рацлавице) wojsko Kościuszki (войско Костюшко) pokonało Rosjan. (разбило русских) Razem z żołnierzami (вместе с солдатами) walczyli chłopi z kosami (сражались крестьяне с косами) — kosynierzy. (— косинеры) Jesienią (осенью) powstanie jednak upadło. (восстание, однако, пало) Pod Maciejowicami (под Мацейовице) ranny Kościuszko (раненый Костюшко) trafił do niewoli. (попал в плен /дословно: в неволю/)

4 kwietnia 1794 roku pod Racławicami wojsko Kościuszki pokonało Rosjan. Razem z żołnierzami walczyli chłopi z kosami — kosynierzy. Jesienią powstanie jednak upadło. Pod Maciejowicami ranny Kościuszko trafił do niewoli.

W 1795 roku (в 1795 году) Rosja, Prusy i Austria (Россия, Пруссия и Австрия) podzieliły resztę kraju. (поделили остаток страны) To był trzeci rozbiór. (это был третий раздел) Państwo polskie zniknęło (польское государство исчезло) z mapy Europy. (с карты Европы) Polska wróciła na mapę (Польша вернулась на карту) dopiero w 1918 roku (только в 1918 году) — po 123 latach. (— через 123 года /дословно: после 123 лет/)

W 1795 roku Rosja, Prusy i Austria podzieliły resztę kraju. To był trzeci rozbiór. Państwo polskie zniknęło z mapy Europy. Polska wróciła na mapę dopiero w 1918 roku — po 123 latach.

Kościuszko jest bohaterem (Костюшко — герой /дословно: есть героем/) dwóch krajów. (двух стран) Wcześniej walczył w Ameryce (раньше он воевал в Америке) w wojnie o niepodległość (в войне за независимость /дословно: о независимость/) Stanów Zjednoczonych. (Соединённых Штатов) Jako inżynier (как инженер) budował fortyfikacje (он строил укрепления) pod Saratogą i w West Point. (под Саратогой и в Вест-Пойнте) Amerykanie dali mu (американцы дали ему) stopień generała. (звание генерала /дословно: степень/)

Kościuszko jest bohaterem dwóch krajów. Wcześniej walczył w Ameryce w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Jako inżynier budował fortyfikacje pod Saratogą i w West Point. Amerykanie dali mu stopień generała.

Właśnie w czasach rozbiorów, (как раз во времена разделов) w 1797 roku, (в 1797 году) Józef Wybicki (Юзеф Выбицкий) napisał we Włoszech (написал в Италии) pieśń dla polskich żołnierzy. (песню для польских солдат) Dziś śpiewamy ją (сегодня мы поём её) jako hymn Polski: (как гимн Польши) „Jeszcze Polska nie zginęła, («Ещё Польша не погибла /т. е. не пропала/) kiedy my żyjemy”. (пока мы живы» /дословно: когда мы живём/) O hymnie (о гимне) opowiemy w następnym tekście. (мы расскажем в следующем тексте)

Właśnie w czasach rozbiorów, w 1797 roku, Józef Wybicki napisał we Włoszech pieśń dla polskich żołnierzy. Dziś śpiewamy ją jako hymn Polski: „Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy”. O hymnie opowiemy w następnym tekście.