przełom
прорыв
przełom — существительное, мужской род, по-русски «прорыв». Родительный падеж — przełomu. Множественное число — przełomy.
существительное
мужской неодушевлённый род
прорыв
Также: перелом, ущелье
По-польски: nagła, zasadnicza zmiana; zwrotny moment w czymś; także: miejsce, gdzie rzeka przebija się przez góry (kanion)
Примеры
W badaniach nastąpił przełom.
В исследованиях наступил прорыв.
Формы слова
Склонение
| Единственное число | Множественное число | |
|---|---|---|
| именительныйmianownikkto? co? кто? что? | przełomпрорыв | przełomyпрорывы |
| родительныйdopełniaczkogo? czego? кого? чего? | przełomuпрорыва | przełomówпрорывов |
| дательныйcelownikkomu? czemu? кому? чему? | przełomowiпрорыву | przełomomпрорывам |
| винительныйbiernikkogo? co? кого? что? | przełomпрорыв | przełomyпрорывы |
| творительныйnarzędnik(z) kim? (z) czym? (с) кем? (с) чем? | przełomemпрорывом | przełomamiпрорывами |
| местныйmiejscownik(o) kim? (o) czym? (о) ком? (о) чём? | przełomieпрорыве | przełomachпрорывах |
| звательныйwołaczo! обращение | przełomieпрорыв | przełomyпрорывы |
Бесплатная регистрация по email — слово попадёт в повторения.