zaprzeczenie
отрицание
zaprzeczenie — существительное, средний род, по-русски «отрицание». Родительный падеж — zaprzeczenia. Множественное число — zaprzeczenia.
существительное
средний род
отрицание
По-польски: stwierdzenie, że coś nie jest prawdą; także: przeciwieństwo
Примеры
Jego zaprzeczenie było zaskakujące.
Его отрицание было неожиданным.
Формы слова
Склонение
| Единственное число | Множественное число | |
|---|---|---|
| именительныйmianownikkto? co? кто? что? | zaprzeczenieотрицание | zaprzeczeniaотрицания |
| родительныйdopełniaczkogo? czego? кого? чего? | zaprzeczeniaотрицания | zaprzeczeńотрицаний |
| дательныйcelownikkomu? czemu? кому? чему? | zaprzeczeniuотрицанию | zaprzeczeniomотрицаниям |
| винительныйbiernikkogo? co? кого? что? | zaprzeczenieотрицание | zaprzeczeniaотрицания |
| творительныйnarzędnik(z) kim? (z) czym? (с) кем? (с) чем? | zaprzeczeniemотрицанием | zaprzeczeniamiотрицаниями |
| местныйmiejscownik(o) kim? (o) czym? (о) ком? (о) чём? | zaprzeczeniuотрицании | zaprzeczeniachотрицаниях |
| звательныйwołaczo! обращение | zaprzeczenieотрицание | zaprzeczeniaотрицания |
Бесплатная регистрация по email — слово попадёт в повторения.