wierzchołek
вершина
wierzchołek — существительное, мужской род, по-русски «вершина». Родительный падеж — wierzchołka. Множественное число — wierzchołki.
существительное
мужской неодушевлённый род
вершина
По-польски: punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; punkt łączący dwie proste
Примеры
Wierzchołek góry jest pokryty śniegiem.
Вершина горы покрыта снегом.
Формы слова
Склонение
| Единственное число | Множественное число | |
|---|---|---|
| именительныйmianownikkto? co? кто? что? | wierzchołekвершина | wierzchołkiвершины |
| родительныйdopełniaczkogo? czego? кого? чего? | wierzchołkaвершины | wierzchołkówвершин |
| дательныйcelownikkomu? czemu? кому? чему? | wierzchołkowiвершине | wierzchołkomвершинам |
| винительныйbiernikkogo? co? кого? что? | wierzchołekвершину | wierzchołkiвершины |
| творительныйnarzędnik(z) kim? (z) czym? (с) кем? (с) чем? | wierzchołkiemвершиной | wierzchołkamiвершинами |
| местныйmiejscownik(o) kim? (o) czym? (о) ком? (о) чём? | wierzchołkuвершине | wierzchołkachвершинах |
| звательныйwołaczo! обращение | wierzchołkuвершина | wierzchołkiвершины |
Бесплатная регистрация по email — слово попадёт в повторения.