obowiązkowy
обязательный
obowiązkowy — прилагательное, по-русски «обязательный». Формы: obowiązkowa (ж. р.), obowiązkowe (ср. р.), obowiązkowi (мн. ч. о мужчинах).
прилагательное
обязательный
По-польски: coś, co jest czyimś obowiązkiem lub jest wymagane
Примеры
Udział w zajęciach jest obowiązkowy.
Посещение занятий обязательно.
Формы слова
Склонение
| Единственное число | Множественное число | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| мужской | женский | средний | вирильный | невирильный | |
| именительныйmianownikkto? co? кто? что? | obowiązkowyобязательный | obowiązkowaобязательная | obowiązkoweобязательное | obowiązkowiобязательные | obowiązkoweобязательные |
| родительныйdopełniaczkogo? czego? кого? чего? | obowiązkowegoобязательного | obowiązkowejобязательной | obowiązkowegoобязательного | obowiązkowychобязательных | obowiązkowychобязательных |
| дательныйcelownikkomu? czemu? кому? чему? | obowiązkowemuобязательному | obowiązkowejобязательной | obowiązkowemuобязательному | obowiązkowymобязательным | obowiązkowymобязательным |
| винительныйbiernikkogo? co? кого? что? | obowiązkowegoобязательного | obowiązkowąобязательную | obowiązkoweобязательное | obowiązkowychобязательных | obowiązkoweобязательные |
| творительныйnarzędnik(z) kim? (z) czym? (с) кем? (с) чем? | obowiązkowymобязательным | obowiązkowąобязательной | obowiązkowymобязательным | obowiązkowymiобязательными | obowiązkowymiобязательными |
| местныйmiejscownik(o) kim? (o) czym? (о) ком? (о) чём? | obowiązkowymобязательном | obowiązkowejобязательной | obowiązkowymобязательном | obowiązkowychобязательных | obowiązkowychобязательных |
| звательныйwołaczo! обращение | obowiązkowyобязательный | obowiązkowaобязательная | obowiązkoweобязательное | obowiązkowiобязательные | obowiązkoweобязательные |
Бесплатная регистрация по email — слово попадёт в повторения.