dłużnik
должник
dłużnik — существительное, мужской род, по-русски «должник». Родительный падеж — dłużnika. Множественное число — dłużnicy.
существительное
мужской личный род
должник
По-польски: osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi
Примеры
On jest dłużnikiem banku.
Он должник банка.
Формы слова
Склонение
| Единственное число | Множественное число | |
|---|---|---|
| именительныйmianownikkto? co? кто? что? | dłużnikдолжник | dłużnicyдолжники |
| родительныйdopełniaczkogo? czego? кого? чего? | dłużnikaдолжника | dłużnikówдолжников |
| дательныйcelownikkomu? czemu? кому? чему? | dłużnikowiдолжнику | dłużnikomдолжникам |
| винительныйbiernikkogo? co? кого? что? | dłużnikaдолжника | dłużnikówдолжников |
| творительныйnarzędnik(z) kim? (z) czym? (с) кем? (с) чем? | dłużnikiemдолжником | dłużnikamiдолжниками |
| местныйmiejscownik(o) kim? (o) czym? (о) ком? (о) чём? | dłużnikuдолжнике | dłużnikachдолжниках |
| звательныйwołaczo! обращение | dłużnikuдолжник | dłużnicyдолжники |
Бесплатная регистрация по email — слово попадёт в повторения.